उत्सवाचे दिवस....(communication theory)

उद्यापासून घरोघरी गणेश भक्त आपल्या लाडक्या गणरायाला विराजमान करतील.१० दिवसासाठी मुक्कामी आलेला हा  पाहुणा प्रत्येक गणेशभक्ताला हवाहवासा वाटतो, म्हणून तर तो दरवर्षी विद्येची देवता आणि कलेचा दर्दी असलेल्या बाप्पाची वाट पाहत असतो.समाजात एकोपा नांदावा आणि सुसंवाद होऊन जागृत समाज निर्माण व्हावा असा या उत्सवामागचा विचार.परंतु,काळानुरूप सगळ्या गोष्टी बदलत गेल्या.अगोदर समाज प्रबोधनासाठी असलेला हा उत्सव हळूहळू मनोरंजनाच साधन बनलं.संवादासाठी आणि नवनिर्मितीसाठी एकत्र येणारे तरुण कार्यकर्ते आता मात्र धंदा म्हणून या उत्सवाकडे पाहू लागले.जागतिकीकरणाच  वारं मग बाप्पासुद्धा रोखू शकला  नाही.मनोरंजनासाठी भल्या भल्या आरास बनवल्या जाऊ लागल्या,दुसऱ्या गणेशमंडळाला खुज ठरवण्यासाठी स्पर्धा होऊ लागली.वर्गणी कोटींच्या घरात जमा होऊ लागल्या,मार्केटिंगचा,प्रसिद्धीचा फंडा येथे देखील वापरला जाऊ लागला.आपण या उत्सवामागचा हेतू हळूहळू  विसरतो आहोत असं वाटायला लागलं आहे.लाखो करोडो रुपये या समारंभात खर्च होतील,संस्कृती आणि परंपरेच्या  नावाखाली राजरोस १० दिवस संस्कृतीरक्षक धिंगाणा घालताना दिसतील. असं चित्र पाहून हतबल झालेला गणपती काय विचार करेल? संवादाच आणि एकोप्याच हे माध्यम आता अपयशी तर ठरत नाही ना? आपण आपल्या मुळ उद्दिष्टापासून दूर तर  जात नाही ना हे या क्षणी आपण ओळखायला हवे आहे.चंगळवादाच्या भोवऱ्यात न अडकता  सामाजिक उद्दिष्ट्य समोर ठेऊन हा उत्सव साजरा करूयात.

इंजि.सागर भालेराव.

9595842238